Hakendover houdt van tradities. De eeuwenoude Paardenprocessie is bekend tot ver buiten de kleine deelgemeente, maar ook de jaarlijkse bedevaart Dertienmaal is al jaar en dag een vaste waarde. Tijdens deze traditie wandelen deelnemers op 16 januari dertien keer heen en weer tussen de kerk van de Goddelijke Zaligmaker in Hakendover en de Onze-Lieve-Vrouw-ten-Steenkapel in Grimde. Wie de volledige bedevaart volbrengt, legt in totaal ongeveer 42 kilometer af. Waarom lopen vandaag nog zoveel mensen mee?
Wie denkt dat een bedevaart alleen iets is voor diepgelovigen of mensen van een bepaalde leeftijd heeft het mis. Als je op 16 januari tijdens Dertienmaal tussen Hakendover en Grimde wandelt, kom je jonge kinderen, hardlopende sportievelingen, vriendengroepen en families tegen.
Sara en Hylke leggen uit waarom zij vandaag meewandelen. “Het is echt een familieding. Papa deed al meer dan dertig keer mee, wij hebben niet anders geweten. Iedereen in Hakendover kent deze traditie, het is gewoon erg leuk om mee te maken. Tijdens corona had je een wandelhype, en je merkt wel dat die blijven hangen is. Wandelen in goed gezelschap is een fijne bezigheid.”
Voor Sara is het trouwens een echte jubileumeditie, zij wandelt vandaag voor de dertiende keer het hele traject af. Moedige mensen die net als Sara deze bedevaart dertien jaar of dertien keren volledig afleggen ontvangen met Pasen een herinneringsmedaille.
Hylke heeft dan weer de allerkleinste deelnemer meegebracht, en waarschijnlijk de jongste ooit. Baby Otta wiegt heerlijk mee op het ritme van haar moeders voetstappen. Tradities, je kan er niet vroeg genoeg mee beginnen.
Iets verder komen we Hilde tegen, de tante van Sara en Hylke. In tegenstelling tot Otta heeft zij al heel wat edities achter de rug. Ook zij benadrukt het belang van tradities. “Hakendover is geen dorp als een ander. Alles en iedereen hangt hier samen. Het is uniek dat er elk jaar zoveel volk naar de processies blijft komen. Zowel de Paardenprocessie als het Dertienmaal zijn erg waardevol voor inwoners van Hakendover. Ze zijn echt het cement van onze gemeenschap.”
Imelda en Yvan delen die mening. Zij staan erop om elk jaar opnieuw mee te stappen en doen dat steevast hand in hand. “Het processiecomité doet erg veel moeite om elk jaar onze tradities in ere te houden,” steekt Imelda van wal. “Ik vind het dus belangrijk om zelf deel te nemen. Ik ben blij dat er de laatste jaren opnieuw meer volk komt meewandelen. Onderweg kom je heel het dorp tegen, hier hangt een fijne sfeer. Dit jaar hoorde ik dat er ook weer Nederlanders meewandelen. Vroeger kwamen ze met bussen uit ’s Hertogenbosch.”
De tocht eindigt voor velen in het gelegenheidscafé ‘Bij Simons’ aan de kerk. Daar wacht een lekkere, warme pannenkoek, een stevige kop koffie of iets straffers. De samenhorigheid in Hakendover is prachtig om te zien. Een mooie Tiense traditie die we moeten koesteren.
